Het Panpoëticon Batavûm (1738)

Panpoëticon 054

© Lieke van Deinsen & Timothy De Paepe, 2015

“Het Panpoëticon Batavûm was een sierhouten kabinet uit de achttiende eeuw waarin de portret­ten van honderden Nederlandse dichters en dichteressen waren opgeborgen. Het was een unieke verzameling waarin het Nederlandse literaire verleden als tastbaar object werd gepresenteerd.

Hoewel het Panpoëticon gedurende de achttiende eeuw bijzonder populair was en menig schrijver inspireerde tot het dichten van lofzangen, valt de verzameling in de negentiende eeuw uiteen. Tijdens de Leidse Buskruitramp van 1807 raakte het houten kabinet zwaar beschadigd, werden de beelden vernietigd, en ging een deel van de portretten verloren.

Na wat omzwervingen is ongeveer een kwart van de oorspronkelijke achttiende-eeuwse schilderijen momenteel te zien in het Rijksmuseum in Amsterdam.

Deze computervisualisatie van de kast werd gecreëerd in het kader van het onderzoeksproject Het Panpoëticon digitaal dat als voornaamste doelstelling heeft om de achttiende-eeuwse verzameling virtueel te laten herrijzen. “

– Lieke van Deinsen, Johan Huizinga Fellow, Rijksmuseum/Radboud Universiteit, Nijmegen

Zie ook: Rijksmuseum, Meet our fellows 

Panpoëticon 053-001

Verdwenen Dianatempel, Rivierenhof, Deurne, laatste kwart 18de eeuw

Rivierenhof Dianatempel 001-006

Dianatempel, Rivierenhof, einde 18de eeuw. In opdracht van de familie Cogels, gebouwd naar een ontwerp van de Nederlandse, maar verder anonieme tuinarchitect (en wellicht niet Charles de Wailly, de architect van het hoofdgebouw).

In de eerste helft van de 20ste eeuw gebruikt als toneeldecor en kleedkamer voor toneelgezelschappen en als ijskiosk (‘cremerie’).

Afgebroken in 1951. De 18de-eeuwse ijskelder is deels bewaard.

© Timothy De Paepe, 2015